صفحه اصلي     |     شماره جاري |
 جستجو
شیرازه : نشريه الكترونيكي علوم كتابداري،آرشیو و  اطلاع رساني سال اول - شماره ی ششم / مهر و آبان 1387
شيرازه نشريه‌اي كه چاپلود شد!

 

 

محسن حاجي زين العابديني

 

 
 

روزي را به ياد مي‌آورم كه پرسشنامه‌اي چند سطري پيش رويم ديدم كه بر صدر آن نوشته شده بود: "بر آنيم كه نشريه‌اي نشر كنيم در فضاي مجازي". و با خود به وجد آمده انديشيدم كه چقدر خوب خواهد بود كه نشريه اي داشته باشيم، مرتب و منظم، حرفه اي، با مقاله و نظر و حرف‌هاي حرفه‌اي و صد البته الكترونيكي. مجله اي كه الكترونيكي باشد ولي خاصيتِ مخربِ ناپايداري فضاي الكترونيكي را با خود نداشته باشد. از تمامي مزاياي سياليتِ وب بهره گيرد، اما اين گونه نباشد كه يك روز چشممان به جمالش روشن شود و ديگر روز به فراغش خاموش و مخاطب جماعت، حيران و سرگردانِ خوف و رجاي آن. نشريه اي كه باشد. هميشه. ميراث دار تمام آرمان­هاي ديجيتاليمان باشد، اما بي وفايي دنياي ديجيتالي را از خود زدوده باشد.

و در آن هنگام به هر نامي مي انديشيدم جز چنين نامي، وجدآور و كتابدارانه. "شيرازه". و در اولين گامي كه شيرازه برداشت و ولوله تولدش را شنيديم، مسحور نامش شدم. نامي كه دنياي قديم كتابداري را به امروزيت آن پيوند مي زند.

و بازهم روزي را به خاطر مي آورم كه سرتاپاي جلال حیدری نژاد را "شيرازه اي" !! ديدم و حرارتي ناب از ره آورد شيرازه برايش. رهاوردي كه براي چون او و شيرازه خوانان  معني فراوان و براي غير اصحاب شيرازه بي معني.  جلال حیدر ی نژاد  "چاپلود" را روايت كرد كه شيرازه برايش به ارمغان آورده بود. و گفت كه سفر ژورناليستي‌اش با شيرازه رنگ و بويي تازه يافته است. و شيرازه، گرچه از دنياي گوتنبرگي رسته و بر توسن سركش وب سوار گشته، اما نجابت و اصالت دنياي گوتنبرگيش را از ياد نبرده است. و مائيم و هرازچند گاهي نام پازلي "ش ي ر ا ز ه" كه سهم ما را از كهكشان رسانه ها تعيين مي كند و گامي ديگر از شيرازه را خبر مي دهد. و در هر گامش، حرفي نو و طرحي نو نهفته. از ته سنت كتابداري مي آغازد و به اوج قله هاي اطلاع رساني نوين مي پيوندد و در هر گام، بوسه اي از جنس احترام بر دستان پيشكسوتان مي زند و جواناني گمنام و جوياي نام را نامدار مي كند.

براي ما، در هر گامي از شيرازه، آميختگي شوق و حسرت با مطالب آن همراه مي شود. شوقي از طرحي دگر، خواندن حرف­هاي نو و روايت چهره هاي دلنشين و حسرتي از آينده مبهمي كه سوغات دنياي وب است و اين پرسش كه آيا شيرازه گام بعدي را خواهد برداشت؟ چرا كه بي وفايي دنياي وبي، به ما آموخته است كه حداقل در جغرافياي خودمان به دردانه هايي چون شيرازه دل نبنديم كه هر آنچه وب پايه باشد، رگبار زودگذر را ماند.

اما ما همچنان اميد داريم كه شوق ديدار گام­هاي ديگر شيرازه با شور و درايت متوليان آن پيوند خورده و تداوم گام­هاي شيرازه را شاهد باشيم.

 
با سپاس و احترام


هرگونه برداشت با ذکر مأخذ مجاز است. نظرات نویسندگان لزوما" نظر شیرازه نیست.