صفحه اصلي     |     شماره جاري |
 جستجو
شیرازه : نشريه الكترونيكي علوم كتابداري،آرشیو و  اطلاع رساني سال اول - شماره ی ششم / مهر و آبان 1387
شیرازه حرف ندارد اما می توان برای آن "حرف" در آورد!

 

 

دکتر سعید رضایی شریف آبادی

 
 
شیرازه را در طول سالی که گذشت

رسانه ای الکترنیکی و متنوع که تلاش می کند جای خود را در بین کتابداران و آرشیویست­ها باز کند وخوشبختانه تاحدود زیادی این اتفاق افتاده. افراد زیادی را می شناسم که  شیرازه را می ­شناسند و تمامی مطالب آنرا می­خوانند.

 
نقاط ضعف و قوت شیرازه
 
قوت:

 شاید مهمترین نقطه ی قوت شیرازه، تنوع محتویات آن، گلچین نکردن نویسندگان و تولید کنندگان مطالب و از همه مهم­تر، محدود نکردن خود به بلندگوی سازمانی خاص شدن و اصرار بیش از حد بر حضور طبقه ی خاصی از فعالین حوزه ی کتابداری، اطلاع رسانی و آرشیو باشد. بنظر من شیرازه مجله­ای عمومی است برای تمامی علاقمندان به حوزه های یاد شده که می­خواهند هم مطلب علمی بخوانند و هم سرگرم شوند و هم مطلع از رویدادهای دور و برشان و هم حرف دلشان را بزنند. نه در آن لحظه خاص حال و حوصله خواندن نشریات علمی- پژوهشی را دارند و نه خواندن مجلات روی پیشخوان روزنامه فروشی­ها توجه­اشان را جلب می­کند و حس کنجکاوی آنها را ارضاء می کند.

من با خیلی­ها درباره ی شیرازه صحبت کرده ام. بیشتر آنها با من هم عقیده هستند که بخش عمده ای از موفقیت نشریه مرهون ذوق و سلیقه، پشتکار و روابط عمومی قوی سردبیر (آقای سید جلال حیدری نژاد) است. فردی که توانسته فارغ از هر گونه گرایش خاص موضوعی و یا سیاسی افراد مختلف را دور هم جمع کند و مطالب آنها را کنار هم بگذارد. از این جالب تر اینکه از کارکشته ترین صاحبنظران تا جوان­ترین جدیدالورودها در شماره های منتشر شده شیرازه رد و نشانی از خود به جای گذاشته اند.

ضعف:

 نمی دانم چه چیزی را می توانم بعنوان ضعف شیرازه مطرح کنم. شیرازه مدعی گام برداشتن در مسیر نشریات علمی- پژوهشی و یا علمی- ترویجی نیست. دوست عزیزم دکتر فریبرز خسروی در اولین شماره ی شیرازه به خوبی به این نکته و اهداف شیرازه اشاره کرده اند. گرچه شیرازه بر روی سایت سازمان اسناد و کتابخانه ی ملی جمهوری اسلامی ایران منتشر می­شود، اما خواننده احساس نمی کند که این نشریه بلندگوی سازمان است. شاید بیشترین تداعی که در ذهن خواننده ی شیرازه ایجاد می شود اینست که فعالیت­های سازمان در حوزه کتابداری، اطلاع رسانی و آرشیو همان حوزه موضوعی مطالب شیرازه است.

 من معمولا پس از ارائه سمینار کلاسی توسط دانشجویان برای آنکه حاضرین را به حوزه ی نقد مطالب ارائه شده بکشم اینگونه شروع می کنم که: این سمینار حرف نداشت، اما اگر بخواهیم برایش حرف در بیاریم، چه حرفی خواهید زد؟

حالا شیرازه حرف نداره اما اگر بخواهیم برایش حرف در بیاریم می­تونیم بگیم که از قابلیت­های وب برای نشر الکترونیکی به اندازه کافی استفاده نکرده است. فضای چند رسانه ای وب می طلبد که چیزی به کاربران آن ارائه کنیم که در دنیای کاغذی امکانش وجود ندارد. امیدوارم شیرازه در مسیری گام بردارد که الگوی مناسبی از مجلات وبی را به جامعه ارائه کند. البته این دور از انتظار نیست که هر آنچه توسط سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران تولید و توزیع می شود الگویی برای دیگران باشد.

 شیرازه برای پیش رفتن و بهتر شدن باید...

شیرازه به­عنوان بلندگویی برای «همه» به کار خود ادامه دهد. وارد جناح بندی­های خاص نشود. هرکس حرفی برای گفتن دارد بتواند براحتی آنرا بیان کند. البته من معتقدم باید اخبار و اطلاعات و مطالبی که بعنوان مقالات علمی در شیرازه منتشر می­شوند تائید حدافل یکنفر صاحبنظر و یا متخصص را داشته باشد. بهرحال آنچه که منتشر می­شود بعدها مورد استناد قرار می­گیرد و ممکن است پایه و اساس مطالب دیگر قرار گیرند.

امیدوارم این نشریه بتواند در سطح ملی و بین المللی نویسندگان و مخاطبین خود را بیابد. این نشریه همان­طور که در بالا اشاره کردم می تواند الگوی مناسبی برای نشریات وبی باشد که با دنیای کاغذی تفاوت­هایی اساسی دارد.

آرزوی موفقیت برای همه ی دست اندرکاران دارم و خوشحالم از اینکه روز به روز بر خوانندگان و علاقمندان شیرازه افزوده می شود.

شاد و سلامت باشید!


هرگونه برداشت با ذکر مأخذ مجاز است. نظرات نویسندگان لزوما" نظر شیرازه نیست.