نامه‌ي آيت‌الله قمي و گوشزد كردن خطرات سيل احتمالي در شهر قم، و ضرورت انجام اقدام‌‌هاي پيشگيرانه در



بيستم مهر ماه، «روز كاهش اثرات بلاياي طبيعي» نامگذاري شده و به همين مناسبت، معرفي سند اين ماه، در زمينه‌ي اين موضوع انتخاب شده‌است.
سيل، نوعي از گزندهاي طبيعي و درحقيقت افزايش ارتفاع آب رودخانه و مسيل و بيرون زدن آب از آن و فراگرفتن بخشي از دشت‌هاي پيرامون رودخانه است كه ممكن است با غرقاب كردن منطقه، خساراتي بر ساختمان‌ها و تأسيسات عمومي وارد سازد و تلفات انساني و دامي به همراه داشته باشد.
شرایط طبیعی موجود در ايران، سبب شده تا در سراسر کشور، چه مناطق مرطوب و چه خشک، به هنگام بارندگی، سیلاب‌های شدیدی جاری شود و رودهای طغیانی، ضمن وارد آوردن خسارات زیاد جانی و مالی، با ریختن به خارج از کشور، به دریاهای شمال و جنوب، کویرها، باتلاق‌ها و دریاچه‌های داخلی، از دسترس خارج شوند.
ساخت سدها، از جمله‌ي كارهائی است كه بشر برای مهار كردن مقدار آب روی زمین، می‌تواند انجام دهد. يكي از مناطقي كه با توجه به پرونده‌ي شماره‌ي 293006906 در معرض اين آسيب قرار داشت، شهر قم است. تمام 303 برگ سند اين پرونده، نامه‌نگاري‌هائي است كه ميان نهادهاي دولتي در اين باره انجام گرفته و نيز گلايه‌هائي است كه مردم از سهل‌انگاري در پيشگيري از اين عارضه، به نزد عالمان ديني شهر و يا مقام‌هاي دولتي برده‌اند.
يك برگ از اين اسناد - كه قصد معرفي آن را داريم - نامه‌اي است كه آيت‌الله محمد فيض قمي، خطاب به فرماندار قم نگاشته و در آن، ضمن بيان وحشت مردم از عارضه‌ي سيل و ويراني‌هاي ناشي از آن، خواهان علاج واقعه قبل از وقوع شده است. وي در اين نامه، دولت را موظف به رسيدگي به وضع شهر و محافظت از آن در برابر سيل، از طريق ساختن سد كرده و تأخير در اين امر را جايز نشمرده است.